Hij constateerde als eens dat wereld plat was, toen dat ie ook nog overbevolkt, vies en verwarmd was, en nu ook dat de bewoners elkaar straks gaan bevechten.

Thomas Friedman, voorspellend New York Times columnist, komt met een diagnose die we al kennen, maar die nu hopelijk ook voor een groot publiek bekend wordt.

1) De babyboomers hebben het geld opgemaakt voor jongere generaties en die pikken dat niet langer 

2) Het Griekse drama is een vooral een zoveelste exemplarische generatieconflict over de buit in de Westerse wereld 

3) Griekenland en Amerika bevinden zich in hetzelfde zinkende bootje dat ten onder gaat aan schulden.

4) China is de nieuwe kapitein in de reddingsloep.  

Opdat u niet vergeet.

Jezus Christ! Jan Tromp, de linkse-fatsoenlijke Uitgesproken-anchor, moest ook eens staan in een trein en dan is het VARA-feestvarken boos op iedereen, vooral op de varkens om hem heen, want sommige varkens zijn meer gelijk dan anderen, weet u toch? De progressieve tv-preekstalmeester, op weg van Utrecht naar Den Bosch, schrijft op de site van Uitgesproken.

‘Naast me hing een groot, dik varken dat aan een walmend broodje Döner kebab stond te knagen. Het geile, vochtige smakken bevond zich recht boven mijn hoofd. Naast me een zeug met oordoppen in, een smoelwerk leeg tot in de poriën. Onophoudelijk stampte een discodreun uit de neusgaten. Nog voordat we Culemborg passeerden, ging een zwijn met het volle gewicht op mijn kleine teen staan. Als een Toivonen, die geniepige gluipkoei van PSV, speelde het de vermoorde onschuld. Diep getraumatiseerd werd uiteindelijk de bisschopsstad bereikt.’

Zo kennen we hem weer. Nette man die wordt omringd wordt door vies proletariërvolk dat hem lastig valt in zijn eigen afgeronde wereldbeeld.  We lezen het wel vaker, dergelijk jaren zeventig proza, van dit soort zelfingenomen babyboomers.

Normaal negeren we het.  Vandaag even niet.  Want, was het echt nodig om met een ranzige Godwin aan te komen en jezelf te vergelijken met een jood die op ‘veetransport’ wordt gezet? ‘Minister Rosenthal moet aan de oorlog denken als hij Kadhaffi hoort. Ik dacht aan de oorlog toen ik op het perron stond.’

Mond spoelen, Tromp. Of is het een hoax? De datum van het stukje staat op: 24.02.2012 – 21:00

En daar is het cijfer waar al zo vaak voor is gewaarschuwd. De AOW-uitgaven stijgen ineens sneller dan verwacht. Eind april werden 2,9 miljoen AOW-uitkeringen verstrekt, bijna 14.000 meer dan een maand eerder. De grijze golf gaat nu uitbuiken, en krijgt pensioen.

Het CBS presenteert de droge statistieken: In maart en in april dit jaar was de toename van AOW-uitkeringen véél groter dan in de voorgaande maanden. De eerste babyboomers, mensen die vlak na de oorlog geboren zijn, hebben in maart recht gekregen op een AOW-uitkering. Ooit, in 1957, was dat een kleine toelage, tegenwoordig al behoorlijk vorstelijk, zeker als je het vergelijkt met de karige Drees-douceur. Het kan nauwelijks nieuws zijn, behalve dat het nu een feit is.

Het CBS constateert droog: ‘ In april 2011 komen 1,6 miljoen AOW-uitkeringen terecht bij mensen in de leeftijdsgroep 65 tot 75 jaar. In de leeftijdsgroepen 85 tot 95 jaar en 95 jaar en ouder neemt het aantal uitkeringen naar verhouding sneller toe. Dit komt doordat de mensen in Nederland steeds ouder worden.’

Vraag: wie gaat het betalen? Antwoord: Jongere werknemers, en de belastingbetaler, en dat zijn de jongere werknemers én de werkgevers gezamenlijk. Conclusie dus: wakker worden!

Op elke pagina ‘Over de democratie in Amerika’ schiet Alexis de Toqueville raak (in de schitterende Nederlandse vertaling). De Franse edelman die door Amerika reisde, voorspelde al in 1835 wat we nu al jaren aan ons zien voltrekken: de opkomst van de populistische horden, het failliet van de democratie, culturele eenvormigheid en het onvermorgen om boven onszelf uit te stijgen. 

Pag 26: ‘De verdeling van fortuinen heeft de afstand verkleind die de arme van de rijke scheidde, maar tegelijkertijd met deze toenadering kijken zij nieuwe redenenen gevonden te hebben om elkaar te haten, en terwijl de een de ander blikken vol afkeer en afgunst toewerpt, verdringen zij elkaar uit de macht, voor de een noch voor de ander bestaat het idee van rechten, beiden beschouwen dwang als enige grond van het heden en de enige waarborg van de toekomst.’

‘De arme heeft de vooroordelen van zijn vaderen behouden zonder hun overtuigingen, hun ontwetenheid zonder hun deugden, hij laat zich bij zijn handelen leiden door doctrine van het eigenbelang zonder er de wetenschap van te kennen, en zijn egoisme is evenzeer verstoken van verlichting als vroeger zijn toewijding.’

Het Amerika van De Toqueville is het Europa, of het Nederland, van 2010. Bas Heijne, een beetje de mini-De Toqueville van de lage landen, zag het weer goed in zijn NRC-column, dit weekend. We lijden aan een ’calimero’-syndroom, omdat we het laatste rest zelfrespect, trots en verlichting hebben weggespoeld met naijver en afgunst.

De Toqueville, zei het natuurlijk veel beter:

‘De samenleving is rustig, niet omdat zij zich bewust is van haar kracht en haar welstand, maar integendeel omdat zij zich zwak en ziek voelt, zij vreest dat zij zal sterven als zij zich inspant, iedereen voelt de kwaal, maar niemand heeft de moed en de energie die nodig zijn om beterschap te zoeken, men kent verlangens, spijt, verdriet en vreugde die niets zichtbaars, niets duurzaams opleveren, als waren de hartstochten van een grijsaard die slecht op onmacht uitlopen.’

Voor grijsaard kun je natuurlijk ook lezen ‘geblondeerde politicus.’

We houden u op de hoogte.

Prof. Bas Jacobs mocht het doen, de parlementariërs nog een keer uitspellen dat de kosten voor de AOW echt worden afgewenteld op de volgende generaties en dat het zogenaamde Spaarfonds een vorm van je ‘reinste volksverlakkerij’ is.
Ooit waren VVD, D66, Groen Links en Partij voor de Dieren al eens zo dapper om voor te stellen om deze boekhoudkundige leugen weg te strepen uit de begroting, maar dat lukte niet bij de babyboombeschermengels van CDA, PVDA en SP.
Jacobs’ college heeft hopelijk effect, al zijn de rationeel-liberale zielen (toevallig ook Afghanistan-passionata’s) nog steeds in de minderheid.
Goed nieuws uit de zure seniorenhoek: de liberale homo-opportunist Henk Krol, nu weer lijsttrekker voor 50 +, zegt in Nieuwe Revu dat de ‘complete hypotheekaftrek op den duur niet is vol te houden.’ Fantastisch standpunt, maar je zit wel bij de verkeerde partij, amigo.

De bar met het meisje met de dreads werd ook vanavond weer bevolkt door hippies. Venice Beach stond veraf van de natuurlijke habitat waar hij de laatste maanden dagelijks verkeerde. Hier was smoezelige laagbouw de norm. Dit was een Ruigoord tussen de glazen reclamepanden in Santa Monica waar hij tijdelijk was gelegerd voor een belachelijke viral-spot. Het meisje met de dreads die een Femke Halsema-achtige blik had, zag hem nu óók weer.

‘Hi, here again.’

Gisteren stond ze achter de bar, vandaag ernaast.

‘Not working tonight?’, zei hij.

‘Done my duty’, zei ze.

Dit kón natuurlijk niet. Hij was zeker 15 jaar ouder, schatte hij optimistisch, en verkeerde in een euh…andere levensfase. Gescheiden, kinderen in Amsterdam bij ex, nog net niet over zijn midlife heen en melancholisch als een gedicht van Slauerhoff.

Ze bestelde een biertje voor hem, een exotisch Belgische destillaat uit Fernando Valley, zei ze. Stonden ze alweer tegenover elkaar. Nog geen 24 uur later.

Zij, bijna afgestudeerde sterrenkundige met Bob Marley haar en Mariah Carey borsten, hij, ondernemer in informatie, twee zielen, een gedachte. Althans, dat wilde hij graag.

‘Was leuk hè, gisteravond’, sprak hij.

‘Ja, dat je zo van de West-Kust houdt’, zei ze.

‘Ja, en jij van Europa!’, reageerde hij.

De discussie ging verder waar hij was gestopt. ‘Ja, hoe The Eagles en Einstein toch nog bij elkaar komen’, zei hij.

‘Wat zei je? The Eagles…nu verbaas je me.’ Ze hield even in: ‘En niet in positieve zin, my friend.’

Hij klokte het Belgische gerstenbitter naar binnen om tijd te winnen en zich geestelijk te verdoven. Hij had toch wel die ene gedachte…nu ze zo keek. Maar er klopte niks van, conservatieve liberaal met neo-hippie die nog blowt.

‘Ja, Joe Walsh, Don Henley. Briljante muzikanten’, probeerde hij.

‘Vreselijk’, zei ze. ‘Ik houd van The Death Kennedy’s en Frank Zappa. Surfpunk. Beach Boys’

‘God Only Knows’, zei hij.

‘Good Vibrations’, zei ze flirterig.

Ze waren weer op weg, naar iets.

‘En ik hou van Ned Doheny’, zei ze. Een meteoriet sloeg in.

Ned Doheny, Hard Candy 1976, obscuur gebleven softsoulparel met zomers akkoordenschema, en stoute teksten. Hij zong in zijn hoofd. ‘I don’t care what your mama says…’

Maar hij zei schijnheilig: ‘Weet je nog die Tower of Power blazers op If You should Fall.’

‘I don’t care what my mama says’, zong ze de tekst. My mama? My mama! Hij stond nu tegenover haar, en zoende haar.

Met wie rekenden we in 2010 wéér niet af? Juist, de babyboomers. Een laatste waarschuwing tegen een generatie volgevreten machthongerige aardgasopsouperende moralisten. ‘De ergste babyboomers zijn niet oude linkse baardmannen, maar rechts-populistische schreeuwkloontjes van Powned en PVV.’

Dit is Hate 68’s Kerstessay. Peace en M. X-mas.

Altijd op tijd voor hun eigenbelang.

Het sms-je van Rob Oudkerk is weer uiterst charmant, maar je hebt er natuurlijk niks aan. De gewezen Amsterdamse PvdA-wethouder was graag naar de hoofdstedelijke schouwburg getogen om zich te laten beledigen op de boekpresentatie van Bye Bye Babyboomers, een bundel schuimbekkende pamfletten tegen die onverantwoordelijke naoorlogse graaigeneratie waartoe hij natuurlijk ook behoort. Maar helaas, Rob Oudkerk luistert zijn voice-mail niet af.

Zegt-ie.

 Drie dagen na het event meldt de PvdA-coryfee allervriendelijkst dat hij natuurlijk graag was gekomen, maar dat je een uitnodiging per sms dient te sturen. (Hmmmm…. zou hij ook zo reageren als De Wereld Draait Door hem benaderd?)

Even daarvoor had ook Elsbeth Etty, de rode fusie van NRC Handelsblad, na aanvankelijke toezeggingen afgebeld. Ineens had de columniste toch een ‘dubbele afspraak’, zei ze, nadat we enkele dagen ervoor nog zó hadden geïnformeerd of ze ook ‘dubbele afspraken’ had.

Jammer, jammer.

De bevallige ex-communiste waarmee je altijd zo fijn rode wijn kunt drinken en lekker vals kunt roddelen over collega’s is een ogenschijnlijke babyboombekeerling. Dit jaar rekende de literaire zedenmeester af met haar leeftijdsgenoten door een paar jonge auteurs die haar potvertederende kameraden kapot hadden geschreven enthousiast te pluggen in haar stukjes.

BNR-anchor Paul van Liempt, een van de samenstellers van de bundel, knikte cynisch, toen hem de late afmelding van Etty ter ore kwam. ‘Een bekeerling? Typisch babyboom. Als de wind gaat draaien, draaien de babyboomers mee.’

Babyboomers kunnen niet rekenen.

Het eerste aardgasgoud werd op 22 juli 1959 in de grond ontdekt in een akker bij boer K.P. Boon in het Groningse dorp Slochteren. De eerste AOW-er, meneer Bakker uit de Boterdiepstraat in Amsterdam, kreeg toen al tweeënhalf jaar lang een oudedagsdouceurtje.

Deze twee gortdroge zinnen herbergen de aankondiging van de economische Apocalyps waarin we ons nu bevinden. Toen Bakker, een Amsterdamse ex-ambtenaar, op 1 januari 1957 zijn eerste pensioen uitgereikt kreeg door PvdA-minister Suurhoff was dat niet meer dan een schamele 34,20 euro per maand.

Gecorrigeerd met inflatie zou dit bedrag anno 2010 ongeveer 250 euro bedragen; nog steeds schokkend weinig vergeleken met de AOW van 932,67 euro die de hedendaagse 65-plusser elke maand bijgeschreven krijgt.

De afspraak was altijd dat het pensioentje van Meneer Bakker werd opgebracht door het werkende deel der natie in de veronderstelling dat volgende generaties ook weer zo vriendelijk zouden zijn om mee te betalen aan de oudedag van hun papa’s en mama’s. Tja, da’s dus niet langer het geval.

Meer dan vijftig jaar na de eerste uitgave aan de AOW zijn er héél veel meneer Bakkers bijgekomen  Bakkers bedraagt inmiddels al bijna 18 procent van het bruto salaris, en ook dat percentage is niet langer toereikend om de gulzige grijze monden te voeden. De staat moet elke maand bijstorten.

Daar komt nog bij dat meneer Bakker tegenwoordig niet pas op zijn 65-ste afzwaait, maar vaak eerder prepensioent, en ook nog steeds langduriger van ‘Drees trekt’, aangezien meneer Bakker gemiddeld dik tachtig wordt, en niet meer halverwege de zeventig sterft. Bovendien, krijgt  Bakke rniet alleen pensioenzakgeld, maar mag hij ook nog gebruikmaken van andere opgebouwde solidariteitsfondsen.

We lachen om de onverantwoordelijkheid van Griekenland, maar dit is onze eigen financiële

Armegeddon. Deze drievoudige AOW-whammie is financiële horrorporno voor jonge generaties, waarbij de metafoor, vervat in het volgende plot, nog wel eens te romantisch zou kunnen afsteken: jonge vrouw wordt tegen haar zin gegangbangt door de drie hele vieze oude mannen die haar daarna ook nog even vragen om de hotelkamer af te rekenen.

Deze ziek-perverse afperspraktijk gaat een keer eindigen,omdat de dame in kwestie gaat protesteren. We hebben dan drie keuzes om de oneerlijke kosten van deze onfrisse vorm van generatie-uitbuiting te ondervangen: de drie smeerlappen gaan langer werken, zodat ze geen tijd meer hebben voor exuberante uitspattingen, ze krijgen minder pensioen opdat ze een bijbaantje moeten accepteren of (en dit is vaak de pijnlijke uitkomst) de premies van de aangerande jeugd moeten nog verder omhoog om de geriatrische decadentie voort te kunnen zetten.

Vooralsnog zijn optie 1 (langer werken) en optie 2 (minder AOW) natuurlijk niet bespreekbaar. Later met pensioen of korten op oudedagsvoorzieningen zijn even taboe verklaard als praten over seksmisdaden in de Katholieke Kerk. We kijken liever de andere kant op, zeker de mannen in het pensioenvaticaan.

Xander den Uyl, zoon van PvdA-voorman Joop den Uyl en vice voorzitter van het ABP, het bijna  grootste pensioenfonds ter wereld, kiest openlijk voor het behoud van het oude. Na een Rondom Tien uitzending, die was gewijd aan de pensioencrisis, fluisterde hij aan de bar van Felix Meritus, ooit het hoofdkantoor van de Communistische Partij , op de vraag welke schoktherapie híj zou kiezen om de pensioenparty te bekostigen: ‘Doe dan eerst de premies omhoog.’

Zo werkt dat bij de pensioenmaffia: De werkenden moeten weer betalen voor het grote seniorenfeest waar ze zelf niet van mee genieten. De financiële verkrachting van een generatie is nog lang niet ten einde. Zolang de glasvlam fakkelt in Groningen, brandt in huize Avondrood het licht.

 Babyboomer zijn moralisten, behalve voor zichzelf.

 Eerst even een stelling: er bestaat een verband tussen opgeheven vingertjes en erecte penissen. Hoe harder de maatschappelijke schreeuw tegen onrecht, hoe hitsiger en seksueel ontremder de groep demonstranten. Zoals we allemaal weten was vrije seks een uitvinding van charismatische studentenleiders met een iets te opdringerig libido.

Oud-journaal lezer Philip Freriks, die in 1968 meeliep in de Parijse mei-opstanden, zag met eigen ogen hoe de studentikoze wereldverbeteraar Daniel Cohn Bendit de revolutie aangreep om lekker rond te ‘neuken.’. Uiteindelijk degenereerde de revolute in doodenge zweefcommunes als Baghwan en Hara Krishna waarbij pedofilie tot norm kon worden verheven onder een onwelriekende deken van sociale groepsdruk.

Deze huiveringwekkende hypocrisie, die werd vergoelijkt (vaak met hele dure Franse woorden) is kenmerkend voor de karakterzwakte van veel babyboomers. Wie herinnert zich niet die latere Amsterdamse wethouder die zijn sociaal-democratische engagement zo nodig moest afreageren op een paar rillende heroïnehoeren aan de Theemsweg?

Lust, hebzucht en machtshonger werden bij de babyboomers onderbouwd met hermetische filosofieën, soms zelfs met leerstoelen op universiteiten, waarin elke menselijke logica ontbrak. De waandenkbeelden werden bovendien gevoed door paranoïde achterdocht en genante grootheidswaanzin die zich vaak richtten tegen het grootkapitaal of kortharige personen die wél met twee woorden spraken en op tijd op hun werk verschenen.

De babyboomers zijn vaak zielige complotdenkers met betweterige boosaardige gezichten, zowel bij links als bij rechts hoor. Bill & Hillary ontwaarden een ‘rechtse coup’ toen uitlekte dat El Presidente zijn sigaren ook gebruikte als vaginaal testmateriaal, terwijl het conservatieve Fox News linkse media steevast verdenken een dubbele socialistische agenda te hanteren in hun verslaggeving. Het enige verschil tussen de schreeuwers is het aantal opgezwollen aderen in de nek.

De waarheid is natuurlijk het grootste slachtoffer.

In Nederland is tegenwoordig ook alles uitgesproken. Wakker Nederland zegt iets rechts, VARA iets links, maar zelden hoe iets zit? We nemen elkaar de maat, zonder zelf ooit in de spiegel te kijken. Ergste in zijn soort is Jules Paradijs, de gezellig-gezette hoofdredacteur van De Telegraaf.

PVDA-ers pakt hij aan met de cynische gewetenloosheid van Joseph McCarthy, de Amerikaanse communistenjager, maar tegelijkertijd is hij mild voor overtreders uit eigen kring. Toen Hero Brinkman, een ex-politie-man die voor PVV law and order propageert, met gedoofde lichten en drank in zijn lijf uit een politiefuik wegvluchtte, heette dat in een voorpaginacursiefje ‘een slippertje.’

Dat is een heel andere toon dan de schuimbekkende nieuwstirades die de Telegraaf afsteekt tegen PvdA- ers die een keer een foutje maken of teveel declareren. Feiten zijn vaak vies bij babyboomers, want passen niet in hun gebeitelde wereldbeeld.

Bovendien: Paradijs kan je leven tot hel maken en daar zijn mensen doodsbang voor. Het naargeestige gebrek aan inlevingsvermogen en de afwezigheid van enige empathie of nuchterheid maakt nieuws tot een weerzinwekkend populistisch wegwerpproduct waarbij het medium belangrijker is dan de boodschap.

Bart Tromp, een PvdA-professor, verwoordde deze neiging om alles maatschappelijk te maken ooit in een mooie anekdote. Toen een jonge liberale journalist hem ooit smalend toebeet dat hij citeerde uit de Russische communistenkrant Pravda, sprak hij de befaamde woorden: ‘Hmm, sommige dingen zijn helaas wel waar, zoals het weerbericht.’

Nou, ja, tegenwoordig is zelfs dát aan politieke interpretaties onderhevig. Toen de satirische website De Speld afgelopen jaar het nieuwsbericht de wereld inzond dat Wilders het weerbericht ‘ te links’ vond waren er natuurlijk weer allerlei sufferds die deze canard overtikten. Door de babyboomers is politiek satire geworden, en is Jon Stewart, de satiricus van The Daily Show, nu een politicus.

Babyboombashers zijn erger dan babyboomers zelf.

En daarmee komen we op een laatste pijnpuntje. De verschrikkelijk babyboomers hebben vreselijk kinderen nagelaten. Hoewel ze zelf alles hebben opgesnoept is er nu een generatie opgestaan die nog meer wil, ‘gewoon omdat het kan.’ Deze babyboomnageboorte zijn onder de streep even inconsequent, moralistisch en graaierig als de progressieve baardmannen die ze zo hard proberen te bestrijden. Ze schelden op de hebzucht en subsidieschrapers, maar steken hun neusje net zo lief zelf ook in de trog met staatsvreten.

Het CBP toonde dezer dagen zelfs aan dat niet de naoorlogse generatie alles heeft opgegeten, maar dat de drammende dertigers en veertigers vooralsnog het meeste hebben lopen lurken van de gasbel.

De komst van Powned en Wakker Nederland zijn, als we dit weten even op ons in laten werken, eigenlijk het diapositief van de 68-ers. Pvv-er Eric Lucassen die zichzelf het imago van plichtsgetrouwe burgerman aanmat bleek in werkelijkheid een ontuchtplegende, door brievenbus plassende wanbetalende beroepsmilitair te zijn die in schijnheiligheid nauwelijks onderdoet voor Rob

Oudkerk. Ook ‘Rut’ van Powned, de relrat van het anarcho-tv-journaal, is niet bepaald het type van het toekeren van de andere wang.

 Toen weekblad Vrij Nederland hem journalistiek schaduwde door in zijn omgeving wat naspeuringen te verrichten, werd hij – het leek zelfs even satire – oprecht boos over zoveel achterbaks checkwerk. Dat was op zijn minst bijzonder te noemen.

De man die iedereen aanpakt (achter de rug van ministers maakt hij wegwerpgebaren), blijkt zelf een teergevoelige Eline Vere. In zekere zin, zijn de babyboomers – ondanks hun valse gedroom- nog redelijk fatsoenlijk geweest. Hun gegraai was immoreel en excessief, maar ze probeerden er nog iets van te maken door al dat hooghartige gejammer heen. Tegenwoordig is de maatschappelijke betrokkenheid gereduceerd tot populariteit bij kijkcijfersuitslagen en veel engagement gebaseerd op jij-bakkerij en natrappen. Dan nog liever Rob Oudkerk die laat te komt dan al die rechtse schreeuwkloontjes die op hun klok kijken om hem erop te wijzen dat hij te laat ís. Dat is pas zielig.

Ons ouders waren misschien verwend, maar wij zijn het nog veel meer, en we zijn vooral zoveel onsympathieker.

Een mythe is doorgeprikt.

Het wordt tijd om ons te schamen.

Het nummer belandde zomaar bij ons in de digitale brievenbus. Afzender: Marc de Koninck, babyboomzanger met zelfspot. Leest even de tekst en luistert dan naar het chanson over 1946, het geboorte jaar van de meest verwende generatie op aarde.

Negentienzesenveertig, ‘t jaar dat ik ben geboren oorlog net voorbij, Nederland nog aan de grond. Je was als boreling, warempel uitverkoren. Als je wieg in zesenveertig, in Holland stond. Je was een soort van voorbestemd om gratis mee te liften Met de vooruitgang die tot in de hemel stijgen zou. Je leven werd een eindeloze reeks van guiften Ongeacht de vraag of je die eigenlijk wel wou Met onwaarschijnlijke precisie kwamen die geschenken. Mij op het juiste blik teersoonlijk de geschiedenis dicteer.

Hier te beluisteren.

Het seniore eigenbelang houdt veel noodzakelijke hervormingen op de arbeidsmarkt en in de sociale zekerheid tegen, niet alleen in de lage landen, maar ook in the US of A. De oudjes die aanvankelijk zo vrolijk achter Obama aanrenden, hebben bij de midterm verkiezingen massaal njet gezegd,vooral om te protesteren tegen Obama’s ’socialistische’  gezondheidszorgwetgeving. 

Als u denkt dat er misschien  ideologische drijfveren achter het veranderende stemgedrag zitten, vergist u zich. De babyboomers hebben geen zin om mee te betalen aan de ziektekosten voor volgende generaties, aangezien de kosten nu worden opgehoest door de jongere generaties. En dat moet vanzelfsprekend zo blijven.

We zijn begonnen, zoals u weet. Het is tijd om de grijze graaiers eens de waarheid te vertellen.

Ja, beste mensen, daar zijn we dan. We gaan beginnen. Revolutie anti-1968.

We zijn namelijk niet langer alleen.

MSM, zeg maar onze mainstream media counterpartners bij Dagblad De Pers, doen lekker mee. Bertje Brussen meldt zich én BNR-nieuwsradio-toppers staat klaar de bijl in de nek te smijten van de verderfelijke babyboomers.

U mag zich melden op 26 november in de Amsterdamse Stadsschouwburg, brandhaard van revoluties, bij de grote anti-babyboom-show van de eeuw. Bert doet spelletjes en we verkiezen de babyboomer van het jaar.

Het werd tijd zeg. Ooit verenigden de ouderen zich in een parti’; dat was in 1994, nadat Elco Brinkman schuivelend waarschuwde voor de toen al veel te hoge AOW-uitgaven. Nu is het tijd voor ons, vertrapte jongmensen (onder de 45 jaar) om terug te slaan. 

Leest u eerst even in Bye Bye Babyboomers van Paul van Gessel, hoofdredactie BNR Nieuwsradio en Paul van Liempt, aldaar dienstdoende spreekstalmeester van programma’s als Aan de Slag. Nog beter trouwens: David Willett’s The Pinch, maar dat is zo venijnig dat je meteen boos wordt op die naoorlogse verwende nesten.

Goed, wie doet er mee?

Meldt u aan: Hate 68 gaat voor een zetel bij u in provincie. Stuur een reply naar deze post en hops we hebben weer een adhesiebetuiging. Snel,want in Eindhoven beginnen de ouderen zich ook alweer te weren.

Vort, we gaan beginnen.